Na wystawie w dawnej księgarni będzie można obejrzeć niektóre z wielu fotografii wykonanych przez zmarłego w tym roku Zbigniewa Zajkowskiego - cenionego fotografa i pasjonata fotografii związanego z Wielkopolską.

​Zbigniew Zajkowski  urodził się w 1931 roku w Grodnie (ZSRR). Uczęszczał do szkoły w Grodnie, a po repatriacji w 1946 roku do szkoły w Trzciance. W 1952 roku został skierowany do odbycia służby wojskowej. W trakcie służby ukończył średnią szkołę ogólnokształcącą w Wałbrzychu. Od 1966 roku rozpoczął pracę w Trzciance ( Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej, Rejonowe Przedsiębiorstwo Melioracyjne, Państwowy Ośrodek Maszynowy, Okręgowa Spółdzielnia Budownictwa Rolniczego, Bank PKO). W 1975 roku uzyskał dyplom Warszawskiego Studium Fotografii i Filmu ze specjalnością fotografii.  W latach 1976 - 2010 jako fotograf w Muzeum Ziemi Nadnoteckiej w Trzcince, dokumentował działalność placówki oraz wydarzenia historyczne w naszym mieście.  Zbigniew Zajkowski zmarł 2015 roku.
​
Na wystawie "Moja Wielkopolska - analog (aneks)" będzie można zobaczyć jedynie kilka z jego prac, które mają na celu pokazać lub przypomnieć postać Zbigniewa Zajkowskiego.

Warto przeczytać: http://wirtualnemuzeumtrzcianki.trz.pl/book/export/html/1213

Materialne świadectwo działań twórczych spoczywa w jednym miejscu. Miejscu niepewnym, gdyż nie wiadomo co stanie się z księgarnią po tym jak zakończy się wystawa i uprzejme udostępnianie budynku przez właścicieli. 
Prace mogą zostać usunięte ze ścian przed pomalowaniem wnęki na kolor któy bardziej spodoba się właściwielowi, a może wręcz przeciwnie - auto-da-fé Heinza Eberta pozostanie w tym budynku jeszcz długo i długo.

Do grona twórców których prace będzie można oglądać na Gwarnej między 19 a 26 listopada dołącza Marlena Grewling.

Marlena Grewling (1987) mieszkanka Książa Wielkopolskiego. Amatorka fotografii, która stara się popularyzować tę dziedzinę sztuki w swoim mieście poprzez organizowanie   „Spotkań z fotografią” w formie plenerów fotograficznych, wystaw, wykładów oraz warsztatów.  Członek Kolektywu Fotograficznego „Świetlica”.​

Na wystawie w dawnej księgarni będziemy mogli zoabczyć między innymi prace Jędrzeja Paszaka.
​
Urodzony w Wągrowcu, zamieszkały od kilkunastu lat w Poznaniu. Niedoszły historyk, absolwent Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM, z zamiłowania zagorzały mistyk ciemniowy-samouk.  Poniedziałkowo naiwny Orwograf-śmieciograf zaintrygowany kwestiami takimi jak natura umierająca, rozpad, przenikanie, czy nieubłagalnie mijający czas.

Prezentowane zdjęcia pochodzą z cyklu „Best before 1965”. Są to kopie stykowe wykonane ze szklanych negatywów (czyli klisz) formatu 9x12cm, których termin rzekomej przydatności minął w 1965 roku. Oprócz portretów będących najzwyklejszym wyrazem wdzięczności za odwiedziny w domu autora, zdjęcia stanowić mają krótką refleksję nad upływającym czasem, oraz jego wpływem na byty mniej lub bardziej materialne.

Do grona twórców obecnych na wystawie dołącza Martyna Rosmanowska.

​Urodzona w 1990 roku w Wągrowcu. Studentka Edukacji Artystycznej w Zakresie Sztuk Plastycznych na Wydziale Architektury Politechniki Poznańskiej. Od kilku lat czynnie działa w Kole Naukowych EduArt, w którym zajmuje się organizacją wystaw, warsztatów, a także rozwija swoje pasje dotyczące przede wszystkim fotografii analogowej. Na swoimi koncie ma kilka wystaw zbiorowych z różnych dziedzin sztuki. 

W fotografii poszukuje rzeczy nieoczywistych. Takich, które nie są dostrzegalne gołym okiem, albo są tak proste, że nie dla wszystkich stanowią ciekawy element. Intryguje ją wszystko, co jest wokół, szczególnie ludzie, architektura i przyroda. 

Do grona twórców których prace będzie można obejrzeć na listopadowej wystawie w dawnej księgarni na Gwarnej dołącza Nikodem Biegowski.

Nikodem Biegowski robi filmy i zdjęcia też czasami. Jego prace obecne na wystawie to odbitki żelatynowo-srebrowe  w formacie 40x40. Fotografie wykonano 9/9/2015.

Autor kieruje podziękowania do Jędrzeja Sochackiego i Bogusława Biegowskiego za pomoc.

Trzecim już twórcą z Trzemeszna obecnym na wystawie "Moja Wielkopolska - analog (aneks)" będzie Bartosz Szablewski.

Jest amatorem fotografii. Głównie chodzi po mieście obserwując ludzi, ich zachowania, codzienność i stara się to zachować na negatywie. Do Poznania zabierze 6-8 zdjęć z Trzemeszna i okolic.

Kolejnym fotografem którego obecność na listopadowej wystawie zapowiada Ciemnica jest Maciej Walda.
​
Urodził się i mieszka w Trzemesznie. Jest amatorem zajmującym się fotografią analogową, uczy się nowych rzeczy. Na jego zdjęciach znajduje się portret współczesnego małego miasta, jego mieszkańców, zwykłe życie. Zdjęcia głównie wykonane są aparatem EXA 1c. Odbitki powstają w ciemni Domu Kultury w Trzemesznie.

Między 19 a 26 listopada na otwartej wystawie fotografii analogowej będzie można poznać twórczość między innymi Przemysława Loby.

Rocznik 1966. Urodził się i mieszka w Poznaniu.
Dorastał w świecie który zapamiętał jako zdominowany przez obrazy czarno-białe, a także kolor khaki. Na  współczesny świat spogląda przez wizjery, matówki aparatów analogowych i tworzy fotografie dokumentujące przestrzeń i życie Poznania.
Ukończył Wielkopolską Szkołę Fotografii, a od roku 2008 jest aktywnym uczestnikiem działań Kolektywu Fotograficznego Świetlica.

"Bramy Tartaru" to fotografia, która przywodzi na myśl opis Lewiatana, stworzony przez Hermana Melville - “Moby Dick” - “A jego podbrzusze ma kolor siarki, tak jakby podczas swoich najgłębszych nurkowań, ocierał się o dachy Tartaru”.

Powyżej widzimy fragment dzieła.

Na listopadowej wystawie w budynku dawnej księgarni im. A. Mickiewicza będzie można oglądać również prace Marcelego Koniecznego.

Rocznik 1973, pochodzi z Dolnego Śląska, od kilkudziesięciu lat mieszka w Trzemesznie. Zajmuje się malarstwo, które jest dla niego ogromnie ważne, towarzyszy mu również fotografia - fotografia prosta -  zarówno w sferze przekazu: zapis codzienny pejzażu miejskiego, martwe natury;  jak i w warstwie technicznej: kamera miechowa, kopia stykowa. Zajmuje się również budową aparatów, którymi najczęściej fotografuje.

Ciemnica zapowiada kolejnego fotografa, który zaprezentuje swoje prace na wystawie w dawnej księgarni - jest to Witold Jagiełłowicz.
​
Urodził się w 1967 roku w Trzciance. Pierwsze prawdziwe lekcje fotografii odebrał w latach 80-tych na kółku fotograficznym prowadzonym przez Henryka Króla w Trzcianeckim Domu Kultury.
Współzałożyciel „Foto Klubu MC” i od początku jego powstania aktywny uczestnik licznych akcji artystycznych, wystaw i sympozjów fotograficznych organizowanych przez Trzcianecki Klub. Wiceprezes Nadnoteckiej Fundacji Artystycznej.
Po krótkiej przygodzie z fotografią prasową w latach 1992-1997, dokonuje oddzielenia życia zawodowego od pasji fotograficznej, którą traktuje jako przestrzeń wolności. Jest współinicjatorem powstania w październiku 2008 roku Kolektywu Fotograficznego „Świetlica” skupiającego ludzi wcielających w życie utopijną idę kolektywnej pracy twórczej z zachowaniem i wspieraniem indywidualnych postaw artystycznych.

W okresie Odrodzenia zaczęły pojawiać się kolekcje i zbiory osobliwości przyrodniczych, które postrzegano jako przedmioty naukowej ciekawości.
Powstawały tzw. „...wunderkamery, czyli gabinety osobliwości, poprzedniczki naszych muzeów nauk przyrodniczych, w których jedni próbowali zgromadzić systematycznie wszystko to ,co należało wiedzieć, a inni chcieli kolekcjonować to, co brzmiało nadzwyczajnie i niesłychanie, włącznie z dziwacznymi przedmiotami, albo zaskakującymi znaleziskami...” (Umberto Eco, Szaleństwo katalogowania).

Otaczamy się niesłychaną ilością przedmiotów: pamiątkami po dziadkach, rodzicach, świadectwami szczęśliwych chwil, przedmiotami przynoszących szczęście, dowodami czyjejś pamięci i uczuć, ozdobami poprawiającymi samopoczucie, niezbędnymi narzędziami, nowymi gadżetami… Przedmioty dają nam poczucie bezpieczeństwa, są dowodem ciągłości pokoleń, przynależności do grupy, znakiem osobowości, określają nasz status, są depozytem pamięci, który odebraliśmy i który chcemy przekazać następnym pokoleniom z nadzieją, że będą one dla nich równie ważne jak dla nas.

​Pobudek do gromadzenia tych wszystkich osobliwości jest wiele. Odkładamy je w szafach, szufladach i różnych schowkach często nie uświadamiając sobie, że tworzymy kolejne „wunderkamery”. Przy odrobinie szczęścia te kolekcje znajdą swoich spadkobierców dokładających do nich własne przedmioty do ocalenia, a jeśli nie to wylądują w śmietniku jako niechciany balast. Oglądam w telewizji obrazy z niegdyś pięknych plaż Morza Śródziemnego... co zabrałbym z mojej kolekcji jeśli przyszłoby w jednej chwili spakować to co najważniejsze, co można unieść w plecaku i ocalić przed ogniem, wodą albo wojną? 

Na wystawie "Moja Wielkopolska - analog (aneks)" będzie można zobaczyć kilka zdjęć z Lwowa i Drohobycza wykonanych w kwietniu 2008 r. między pomarańczową rewolucją a Majdanem, z czasu kiedy Ukraińcy rozczarowani byli kierunkiem swoich działań ale jeszcze nie dojrzeli jeszcze do kolejnego buntu. Niezadowolenie z sytuacji było wyczuwalne ale dominowało powszechne zniechęcenie, marazm i stagnacja.

Kolejnym fotografem którego prace zobaczymy przy Gwarnej 13 będzie Jerzy Wierzbicki. Ostatnie lata spędził na Bliskim Wschodzie i zdjęcia z tego rejonu będziemy mogli zobaczyć na wystawie.

Urodził się 23 września 1975 w Gdańsku. Jest absolwentem archeologii na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Laureat kilku polskich konkursów fotograficznych, m.in Newsweek Polska 2002, Polska Fotografia Prasowa 2003, Konfrontacje Gorzowskie 2004. Autor albumu “Gdańsk Suburbia”, zawierający fotografie z lat 1995-2004, dokumentujące zmiany społeczne i ekonomiczne w Gdańsku. Fotografie z cyklu Gdańsk Suburbia były prezentowane w wielu galeriach fotograficznych, m.in. w Galerii Fotografii pf w Poznaniu, Galerii Imago Fotokunst w Berlinie oraz Side Gallery w Newcastle w Wielkiej Brytanii. W latach 2001–2006 pracował nad cyklem “PostIndustrial Silesia”, poświęconym Górnemu Śląskowi. Fotografie były prezentowane między innymi na VI Biennale Fotografii w Poznaniu, galerii Baturo & Baturo oraz wystawie zbiorowej “Postdokument” w CSW Zamek Ujazdowski w 2012.
 W 2003 był fotografem misji archeologicznej “Babylon Archaeological Project” w Iraku, która dokumentowała stan Babilonu po działaniach wojennych. Od 2007 roku mieszka i pracuje jako fotograf w Sułtanacie Omanu. Obecnie prowadzi również ekspedycje na największą piaszczystą pustynię świata Ar-Rub al-Chali w Omanie. Publikował m.in. na łamach „Times of Oman”, „Al Shabiba”, „Y Magazine”, a także „Newsweek Polska”, „National Geographic Traveller”, „Kwartalnika Fotografia”, „Pozytywu”, „B&W Magazine”, „Outdoor UAE”. Od 2011 roku jest członkiem American Society of Media Photographers. Jego prace znajdują się w kolekcjach Muzeum Narodowego w Gdańsku, Muzeum Sztuki w Łodzi, a także w zbiorach prywatnych w Polsce, Hiszpanii, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Sułtanacie Omanu, RPA oraz USA.

Na wystawie w dawnej księgarni przy ul. Gwarnej 13 będzie można oglądać zdjęcia wykonane w sierpniu tego roku w Irackim Kurdystanie i przedstawiające życie codzienne w miescie Akre . Zdjęcia powstały przy okazji pracy misji archeologicznej “UGZAR” będącej projektem archeologicznym UAM w północnym Iraku. 
Ponadto, Jerzy Wierzbicki poprowadzi spotkanie na którym opowie o swoich zdjęciach i doświadczeniach. Więcej informacji tutaj.

Na wystawie w budynku dawnej księgarni przy ul. Gwarnej 13 będzie można zobaczyć prace między innymi Waldemara Śliwczyńskiego. 
​
Urodził się w 1958 roku. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików, wydawcą i redaktorem naczelny „Kwartalnika Fotografia” (do 2012) oraz „Wiadomości Wrzesińskich” (od 1991), właściciel Wydawnictwa Kropka J.W. Śliwczyńscy, absolwent kulturoznawstwa i filozofii na UAM w Poznaniu, mieszka i pracuje we Wrześni. Jego książki - „Cisza” (2008) oraz „Topografia ciszy” (2012) zdobyły wyróżnienia na ogólnopolskich w konkursach na Fotograficzną Publikację Roku.

Podczas trwania Biennale Fotografii można również zobaczyć jego wystawę "808,2 km".

Na wystawie "Moja Wielkopolska - analog (aneks) będzie można zobaczyć jego fotografie z cyklu „Ziemia Święta?”, który jest zbiorem obrazków ze współczesnego Izraela, miejsca świętego dla wyznawców kilku wielkich religii - judaizmu, chrześcijaństwa i islamu. Przebywając w tym kraju artystę uderzyło mnie przede wszystkim to, że dzisiaj to miejsce jak chyba żadne inne na ziemi jest widoczną na każdym niemal kroku mieszaniną świętości i nie-świętości, żeby nie powiedzieć dosadniej: Boga i Szatana!

"Ars Moriendi jest tytułem i zarazem parafrazą średniowiecznych traktatów na temat śmierci. Projekt ma ukazywać powolną śmierć miasteczek na przykłądzie Osiecznej w Wielkopolsce. Dotychczasowa substancja miejska, stanowiąca o jakości życia i odrębności kulturowej zanika, a w dużej części przestała już istnieć.

Z ulic poznikały sklepiki, knajpki, rzemiosło. Ta degradacja nie nastąpiła nagle - Osieczna, którą fotografuje Sławomir Skrobała, umiera od przełomu wieków XVIII i XIX. Proces ten przebiega wieloetapowo, powoli, by z początkiem XXI wieku nabrać rozpędu.

Dziś trudno jest sobie wyobrazić, że zaledwie 100 lat temu w miasteczku była dzielnica żydowska czy niemiecka. Polacy, Niemcy i Żydzi żyli obok siebie. Tak kiedyś wyglądały miasteczka - były wielokulturowe. Na miejscu był szpital, synagoga, kirkut, kościoły katolicki i protestancki z cmentarzami.

W drugiej dekadzie XXI wieku bardzo trudno odnaleźć ślady, wydawałoby się że nie tak odległej, świetności.

Protezą mającą nawiązywać do przeszłości są powszechne rewitalizacje, jednak wszystkie które odkrył autor zdjęć doprowadziły do dehumanizacji przestrzeni, zakutych w kamień i stal, karłowatej zieleni w której nie ma życia.
Pozostałości dawnej substancji miejskiej i śladów przeszłości Sławomir Skrobała szuka z wielkoformatową kamerą. To bardzo trudne zadanie...